نگاه اجمالی بر ترجمه

ترجمه مجموعه ای از کارها وفعالیت هایی است که توسط یک مترجم انجام می گیرد و وظیفه اصلی او انتقال و تبیدل زبان مبدا یا به صورت تخصصی source text  به زبان مقصد است. ترجمه به معنای ارتباطات بین زبانی است. مترجم، امکان تبادل اطلاعات بین کاربران زبان های مختلف را دارد که اطلاعات را به زبان مقصد تبدیل می کند. یک متن، ارزش ارتباطی شناخته شده ای دارد که زبان مبدا را به زبان مقصد تبدیل می کند. این متن مورد هدف و یا متن ترجمه شده، کاملا منطبق بر زبان مبدا نمی باشد و می بایست محدودیت های معنایی و محتوایی را بین زبان مبدا و مقصد در نظر گرفت. کاربران و خوانندگان متن ترجمه شده همه مقاصد و اهداف را هم به صورت ساختاری و هم به صورت معنایی، می بایست مد نظر قرار دهند.

شناسایی عملکردها، برای کاربران یا خوانندگان متون ترجمه شده ، بسیار حائز اهمیت بوده و مسیر تبدیل زبان مبدا به زبان مقصد را هموار می کند. ساختار ترجمه می بایست به گونه ای باشد که در مسیر همان متن مبدا قرار گیرد. تغییراتی در مسیر بیان متن ترجمه شده و بخش های دیگر متن، نباید وجود داشته باشد. هدف از ساختار معناگرایی این است که تا حد ممکن اترباط بین هر بخش ترجمه را متناظر با بخش مربوطه در متن مبدا بیان کنیم.

اهمیت اصلی، شناسایی معنایی ترجمه با متن اصلی است. فرض برا ین است که متن ترجمه شده همان معنای زبان اصلی و زبان مبدا را دارد.

اگر اختلافی بین پیام منتقل شده و پیام دریافت شده وجود داشته باشد، هیچ تبادل اطلاعاتی امکان پذیر نیست. فرضیه ها و شناسایی معنایی بین زبان مبدا و زبان مقصد، مبتنی بر درجات مختلف این معانی است. مترجم معمولا در تلاش است تا زبان مقصد را به نزدیک ترین معادل آن در زبان مبدا برگرداند.

فرایند ترجمه شامدل دو فرایند ذهنی وفکری می شود. مفاهیم و واژگان. اولا مترجم باید مفاهیم موجود در زبان مبدا را بشناسد و اطلاعات را در برنامه فکری خود پردازش کند و او این اطلاعات را به زبان مقصد تبدیل نماید.